GóRA

Henry Tingle WILDE

聽 聽 Henry Tingle Wilde, najwy偶szy rang膮 oficer pok艂adowy Titanica urodzi艂 si臋 21 wrze艣nia 1874 roku. Dorasta艂 w Walton ko艂o Liverpoolu (Anglia). Ju偶 jako m艂ody ch艂opiec odbywa艂 praktyki i zdobywa艂 do艣wiadczenie p艂ywaj膮c na r贸偶nych okr臋tach. Po uzyskaniu certyfikatu oficerskiego rozpocz膮艂 prac臋 dla linii 偶eglugowej Maranhan Steamship i s艂u偶y艂 tam jako drugi oficer. Wkr贸tce jednak uzyska艂 tytu艂 magisterski i przeni贸s艂 si臋 na sta艂e do brytyjskiego armatora White Star Line, gdzie p艂ywa艂 g艂贸wnie na szlakach wiod膮cych z Liverpoolu do Nowego Yorku i Australii. Wkr贸tce potem zdoby艂 jeszcze dodatkowy oficerski certyfikat i zosta艂 mianowany porucznikiem Rezerwy Marynarki Wojennej.

聽 聽 24 grudnia 1910 roku w wigili臋 Bo偶ego Narodzenia Wilde musia艂 zmierzy膰 si臋 z b贸lem po 艣mierci swojej 偶ony oraz dw贸jki ich nowo narodzonych bli藕niaczych syn贸w, kt贸re zmar艂y podczas porodu (niekt贸re 藕r贸d艂a podaj膮, 偶e przyczyn膮 ich 艣mierci by艂a szkarlatyna). Mia艂 poza tym czw贸rk臋 dzieci: Jane, Harryego, Arnolda i Nancy.

聽 聽 W 1911 roku Henry Wilde zosta艂 naczelnym oficerem na Olympicu. Na tym statku p艂ywa艂 pod przewodnictwem kapitana Edwarda J. Smitha. Wart odnotowania jest fakt, i偶 20 wrze艣nia 1911 roku pod dow贸dztwem Smitha i Wildea Olympic mia艂 niegro藕n膮 kolizj臋 ze statkiem H.M.S. Hawke.

聽 聽 W kwietniu 1912 roku Wilde mia艂 ponownie obj膮膰 stanowisko naczelnego oficera statku Olympic, tym razem pod kierownictwem kapitana - Herberta Jamesa Haddocka, jednak偶e nieoczekiwanie zosta艂 wys艂any do Southampton w oczekiwaniu na nowy przydzia艂 s艂u偶by. 3 kwietnia 1912 roku Olympic wyp艂yn膮艂 w pierwszy rejs pod dow贸dztwem nowego kapitana Herberta Haddocka, kt贸ry zast膮pi艂 na tym stanowisku Edwarda J. Smitha. W szeregach za艂ogi statku opr贸cz Wildea zabrak艂o r贸wnie偶 innych wybitnych oficer贸w i in偶ynier贸w. Nie p艂yn膮艂 m. in. pierwszy oficer Olympica - William Murdoch, jak r贸wnie偶 znaczna wi臋kszo艣膰 pozosta艂ych wysokich rang膮 oficer贸w linii White Star.

聽 聽 Tu偶 przed pierwszym rejsem Titanica przez Atlantyk Bruce Ismay, dyrektor naczelny linii White Star oddelegowa艂 oficera Wildea (prawdopodobnie na jego w艂asn膮 pro艣b臋), na jeden z mniejszych statk贸w nale偶膮cych do armatora. W zwi膮zku z tym, dotychczasowy pierwszy oficer William Murdoch, kt贸ry by艂 ni偶szym rang膮 przedstawicielem za艂ogi automatycznie zosta艂 naczelnym oficerem Titanica. Jednak偶e nieoczekiwanie, na osobist膮 pro艣b臋 kapitana Smitha oficer Wilde do艂膮czy艂 do pok艂adowej za艂ogi Titanica niemal偶e w ostatniej chwili. W tym samym czasie stanowisko drugiego oficera Titanica musia艂 opu艣ci膰 David Blair, dzi臋ki czemu zar贸wno Wilde jak i Murdoch - piastuj膮cy te same stanowiska na Olympicu odpowiednio starszy i pierwszy oficer - zachowali swoje dotychczasowe szczeble oficerskie r贸wnie偶 na Titanicu. Kr膮偶y艂y pog艂oski, 偶e rozkaz ten przyby艂 z kwatery g艂贸wnej White Star Line. Przetasowania na najwy偶szych szczeblach oficerskich okaza艂y si臋 jednak nieostro偶n膮 polityk膮. Kilka miesi臋cy p贸藕niej Olympic prawie zaton膮艂 z powodu braku umiej臋tno艣ci i do艣wiadczenia kapitana Haddocka. Opuszczaj膮cy stanowisko drugiego oficera statku Titanic David Blair zabra艂 ze sob膮 wiedz臋 o tym, gdzie by艂y przechowywane lornetki. Zmiany w rangach pozosta艂ych oficer贸w na Titanicu wywo艂a艂y w艣r贸d nich niema艂e zamieszanie. Skomentowa艂 to jeden z oficer贸w - Charles Lightoller:
聽 聽 "W Southampton mi臋li艣my ma艂e przetasowanie w艣r贸d starszych oficer贸w. Nasi prze艂o偶eni stwierdzili, 偶e dobrym posuni臋ciem b臋dzie oddelegowanie naczelnego oficera statku Olympic - Henryego Wildea tylko na jeden rejs Titanica. Jako najwy偶szy rang膮 oficer Wilde mia艂 wesprze膰 swoim do艣wiadczeniem bli藕niaczego giganta. Polityka ta spowodowa艂a zmiany dotychczasowych stanowisk oficerskich. Za wyj膮tkiem rozczarowania musieli艣my zej艣膰 o stopie艅 ni偶ej w naszej hierarchii oficerskiej. Z pewno艣ci膮 wywo艂a艂o to pewne zamieszanie. Dotychczasowy naczelny oficer Titanica William Murdoch musia艂 przej膮膰 moje obowi膮zki. Ja, jako pierwszy ust膮pi艂em miejsca i przej膮艂em rang臋 Blaira. Pozostali oficerowie uczynili podobnie i nie ro艣cili przy tym 偶adnych pretensji."

聽 聽 9 kwietnia 1912 roku Henry Wilde, jako ostatni oficer pok艂adowy zasili艂 szeregi za艂ogi statku RMS Titanic. Jego miesi臋czna pensja wynosi艂a 25 funt贸w. Kiedy nast臋pnego dnia kapitan Smith wszed艂 na pok艂ad Titanica, a by艂o to o godzinie 7:00 rano, otrzyma艂 raporty od wszystkich oficer贸w pok艂adowych. Wilde przedstawi艂 sprawozdanie o stanie sprz臋tu, zapas贸w oraz przygotowaniu pok艂adu i pomieszcze艅 publicznych. Podczas opuszczania portu w Southampton oficerowie Wilde i Lightoller nadzorowali proces odczepiania przez bosman贸w pot臋偶nych lin cumowniczych.

聽 聽 W li艣cie adresowanym do swojej siostry zd. 11 kwietnia 1912 r. Wilde pisze o swoich dziwnych przeczuciach, dotycz膮cych Titanica: "Wci膮偶 nie lubi臋 tego statku... Mam z艂e przeczucia co do niego." Korespondencja ta zosta艂a nadana w Queenstown, podczas jednego z przystank贸w statku, zaplanowanych na trasie dziewiczego rejsu. Pomimo obaw wyra偶onych przez oficera Wildea rejs Titanica przebiega艂 spokojnie.

聽 聽 Oficer Henry Wilde pe艂ni艂 zwykle swoj膮 s艂u偶b臋 na mostku kapita艅skim w godzinach od 2 do 6 (rano i wieczorem).
聽 聽 14 kwietnia, o godzinie 14-stej oficer Wilde zmieni艂 na warcie pierwszego oficera Williama Murdocha. Jednak偶e zanim dosz艂o mi臋dzy nimi do zmiany, obaj oficerowie d艂ugo dyskutowali ze sob膮 na temat blisko艣ci lodu oraz sygna艂贸w ostrzegawczych, przesy艂anych przez statki znajduj膮ce si臋 w pobli偶u. Oko艂o kwadransa i godziny wcze艣niej statek Baltic wys艂a艂 ostrze偶enie o g贸rach lodowych mog膮cych znajdowa膰 si臋 na kursie kolizyjnym Titanica.
聽 聽 Tego dnia obserwacje prowadzone przez Wildea przebiega艂y spokojnie. Nie by艂o rozkazu dotycz膮cego zmiany pr臋dko艣ci statku, mimo nieustannie nap艂ywaj膮cych sygna艂贸w ostrzegawczych od innych statk贸w. By膰 mo偶e nawet taki rozkaz nawet nie zosta艂 wys艂any na mostek. Kapitan Smith w ci膮gu dnia przekazywa艂 wszystkie ostrze偶enia o g贸rach lodowych Bruceowi Ismayowi, dyrektorowi naczelnemu linii White Star.
聽 聽 O godzinie 18:00 na mostku kapita艅skim Wildea zmieni艂 drugi oficer Charles Lightoller. Starszy oficer przekaza艂 Lightollerowi informacj臋 o pr臋dko艣ci oraz kursie statku, po czym odszed艂. W czasie s艂u偶by Lightollera na mostek kapita艅ski nie dotar艂o ju偶 wi臋cej ostrze偶e艅 o polach lodowych.

聽 聽 Poczynania oficera Wildea pomi臋dzy godzin膮 18:00 a 23:40, czyli do momentu kolizji nie s膮 znane. Wiadomo natomiast, 偶e kr贸tko po tym jak Titanic zderzy艂 si臋 z g贸r膮 lodow膮 Wilde znajdowa艂 si臋 w dziobowej cz臋艣ci statku. Tam napotka艂 bosman贸w Alberta Hainesa i Samuela Hemmingsa, kt贸ry powiedzieli mu, i偶 woda zacz臋艂a wdziera膰 si臋 do wn臋trza statku. Wilde po艣piesznie uda艂 si臋 na mostek, aby jak najszybciej poinformowa膰 o tym fakcie kapitana oraz pozosta艂ych oficer贸w. Jednak偶e ju偶 po drodze niespodziewanie spotka艂 kapitana Smitha oraz g艂贸wnego konstruktora statku Thomasa Andrewsa, kiedy odbywali kr贸tk膮 inspekcj臋 maj膮c膮 na celu sprawdzenie oraz oszacowanie rozmiar贸w zniszcze艅, jakich dozna艂 Titanic.

聽 聽 Oficer Wilde rozpocz膮艂 akcj臋 ratunkow膮 na ton膮cym Titanicu od ponumerowania szalup ratunkowych znajduj膮cych si臋 z bakburcie statku. Nast臋pnie rozpocz膮艂 wydawanie rozkaz贸w oraz instrukcji bosmanom, aby przygotowywali 艂odzie ratunkowe do opuszczenia na wod臋. W pewnym momencie drugi oficer Charles Lightoller, kt贸ry tak偶e znajdowa艂 si臋 po lewej stronie statku zapyta艂 Wildea, czy jego zdaniem nale偶y ju偶 wywraca膰 艂odzie ratunkowe? Wilde wykrzykn膮艂 wtedy: "Nie, st贸j!", ale w tym samym momencie Kapitan Smith min膮艂 Lightollera i zdecydowanie odpowiedzia艂 mu: Tak, wywraca膰!". Tak膮 zachowawcz膮 postaw臋 nale偶y upatrywa膰 w tym, 偶e oficer Wilde za wszelk膮 cen臋 stara艂 si臋 unikn膮膰 paniki. By艂 zatem nad wyraz ostro偶ny. Lightoller jako oficer do艣wiadczy艂 wcze艣niej na w艂asnej sk贸rze nie jednej katastrofy morskiej i dlatego te偶 rozs膮dek podpowiedzia艂 mu, aby podej艣膰 do ewakuacji ludzi z ton膮cego statku bardziej realistycznie, nie czekaj膮c zb臋dnie na rozw贸j wydarze艅. On wiedzia艂, 偶e w tej chwili ka偶da minuta jest cenna i mo偶e decydowa膰 o tym, jak wiele istnie艅 ludzkich uda si臋 jeszcze uratowa膰.

聽 聽 W zeznaniach os贸b ocala艂ych z katastrofy, zachowanie i dzia艂ania ratunkowe starszego oficera Henryego Wildea pozostaj膮 owiane mg艂膮 tajemnicy. Wiadomo jednak na pewno, 偶e Wilde pracowa艂 z pe艂nym zaanga偶owaniem przy za艂adowywaniu 艂odzi ratunkowych. Oko艂o godziny 1:30 w nocy rozkaza艂 pi膮temu oficerowi Haroldowi Lowe obj臋cie dowodzenia 艂odzi膮 nr 14. Wypytywa艂 tak偶e Charlesa Lightollera, gdzie jest trzymana bro艅 palna. Kiedy pocz膮tkowo Lightoller zosta艂 mianowany pierwszym oficerem Titanica - to w艂a艣nie na nim spoczywa艂a odpowiedzialno艣膰 i nadz贸r nad broni膮 na statku. Lightoller pocz膮tkowo nie rozumia艂, dlaczego Wilde wypytywa艂 go o to, ale poleci艂 jemu, kapitanowi oraz pierwszemu oficerowi, aby poszukali jej w schowku, w kabinie pierwszego oficera. Odchodz膮c Lightoller pokaza艂 Wildeowi rewolwer, kt贸ry trzyma艂 w swej d艂oni razem z amunicja m贸wi膮c: "Masz, mo偶e ci si臋 przyda膰.". Wilde szuka艂 dodatkowego bod藕ca, aby odstrasza膰 wsiadaj膮cych do 艂odzi ratunkowych m臋偶czyzn. Pistolet by艂 zatem doskona艂ym narz臋dziem.

聽 聽 Wi臋ksz膮 cz臋艣膰 swoich dzia艂a艅 ratunkowych Wilde przeprowadzi艂 jednak na sterburcie, w pobli偶u mostka kapita艅skiego. W艂膮czy艂 si臋 tam m. in. do akcji ratunkowej przy 艂odzi sk艂adanej oznaczonej liter膮 C, gdzie pomaga艂 ju偶 pierwszy oficer William Murdoch oraz Herbert McElroy. W szalupie by艂y jeszcze wolne miejsca, wi臋c Wilde zawo艂a艂 rozpaczliwie w poszukiwaniu kolejnych kobiet i dzieci, kt贸re m贸g艂 posadzi膰 w 艂odzi. Nikt si臋 nie pojawi艂, zatem rozkazano opu艣ci膰 艂贸d藕 na wod臋. W akcie desperacji do opuszczanej 艂odzi wskoczy艂o nagle dw贸ch m臋偶czyzn. Byli to Bruce Ismay oraz William Carter. Oficer Wilde pozwala艂 zajmowa膰 miejsca w 艂odziach ratunkowych wy艂膮cznie kobietom i dzieciom. By艂o wi臋c niezrozumia艂e to, dlaczego pozwoli艂 Ismayowi pozosta膰 w szalupie. Kontrowersyjne ocalenie dyrektora White Star Line niew膮tpliwie rzuci艂o haniebny cie艅 na t臋 posta膰.

聽 聽 W ostatnich dramatycznych chwilach katastrofy, Wilde wsp贸lnie z Lightollerem za艂adowywali jedn膮 z ostatnich 艂odzi ratunkowych znajduj膮cych si臋 na pok艂adzie Titanica. Zebra艂 si臋 wok贸艂 niej ogromny t艂um i w pewnym momencie zacz膮艂 napiera膰. W艂a艣nie w tym momencie Lightoller zda艂 sobie spraw臋, dlaczego wcze艣niej Wilde pyta艂 go o bro艅. Wyci膮gn膮艂 sw贸j pistolet i wezwa艂 bosman贸w, aby odci膮gn臋li m臋偶czyzn od 艂odzi - od tego momentu na Titanicu rozpocz膮艂 si臋 prawdziwy dramat. Nie by艂o ju偶 szans na ratowanie kogokolwiek. Po kilku chwilach, ostatnia 艂贸d藕 zosta艂a szcz臋艣liwie opuszczona na wod臋 i odp艂yn臋艂a na bezpieczn膮 odleg艂o艣膰 od ton膮cego statku.

聽 聽 Ostatni raz oficer Wilde by艂 widziany na pok艂adzie Titanica, kiedy pr贸bowa艂 uwolni膰 sk艂adane 艂odzie o oznaczeniu A i B z dachu kwater oficerskich. Niestety on r贸wnie偶 poni贸s艂 艣mier膰 w katastrofie, a jego cia艂a nigdy nie odnaleziono.

聽 聽 Pami臋膰 po tragicznie zmar艂ym oficerze Henrym Wilde zosta艂a uwieczniona na obelisku, znajduj膮cym si臋 tu偶 obok jego grobu na cmentarzu Kirkdale w Liverpoolu. Napis wyryty na kamieniu g艂osi: "Kapitan Henry T. Wilde, Rezerwa Marynarki Wojennej, Naczelny Oficer kt贸ry zgin膮艂 w katastrofie statku 'SS Titanic' 15 Kwietnia 1912 roku. Zgin膮艂 w wieku 38 lat. Jeden z bohater贸w Wielkiej Brytanii."